Wiejski dom nad zatoką

Koszarica leży osiem kilometrów w głąb lądu i czterysta metrów wyżej, w ostatnim fałdzie Starej Płaniny, zanim ta dojdzie do morza. Z tarasu widać w dole całą zatokę — Słoneczny Brzeg, Nesebyr na swoim półwyspie, a w pogodny poranek jeszcze Pomorie za nimi.

Dom jest stary — kamienny parter pochodzi z XIX wieku — a w latach 2019–2021 odrestaurował go architekt z Burgasu dla własnej rodziny. Trzy sypialnie, salon z piecem na drewno, kuchnia z wyjściem na taras i działka o powierzchni 620 m² z oliwkami, figowcem i dwoma starymi orzechami.

Prace techniczne wykonano porządnie: nowy dach, nowa instalacja elektryczna, nowa hydraulika, ocieplenie od środka, żeby kamień pozostał widoczny, i pompa ciepła, dzięki której w styczniu da się tu normalnie mieszkać.

Dwanaście minut samochodem w dół, na plażę. Dwadzieścia pięć z powrotem pod górę w sierpniowym ruchu. To dom dla kogoś, kto chce mieć wybrzeże w pobliżu, a nie pod oknami.